Reisverslag Barcelonette 3 t/m 10 september 2016

Verslag fietsweek rond Barcelonette

 

Van 3 tot 10 september was weer de jaarlijkse september fietsvakantie van de Windhappers. Dit jaar was onze standplaats Barcelonette. Vanaf Camping Loisirs de l'Ubaye fietsten wij elke dag tochten van 60 tot 100km. Iedere dag stond er veel klimwerk op het programma en de deelnemers die na een week het hoogste uitkwamen zaten net boven de 10.000 hoogtemeters. Van deze hoogtemeters werd een deel afgelegd boven de 2000 meter. Want rond Barcelonette liggen veel bekende maar vooral hoge Alpencols. Zo beklommen wij o.a. de Col de la Cayolle (2327m), de Col d'Allos (2247m), de Col de Vars (2109m) en de Cime de la Bonette (2802m). Bij het VVV in Barcelonette haalden wij een speciale stempelkaart waarmee je het zogenaamde 'Brevet des 7 cols' kon behalen. Naast de vier hierboven genoemde cols waren dit de Col de Pontis (1301m), Col Saint Jean (1333m) en Sainte Anne la Condamine (1827m). Bovenop elke col was een kleine stempelmachine waarmee ieder zelf kon afstempelen. Het doel was om in ieder geval deze zeven cols te fietsen plus nog wat mooie routes die vooraf voorbereid waren.



De etappes

 

Zaterdag 3 september   proloog

Pra Loup              'historische grond'

 

Niet iedereen kwam op de eerste dag tegelijk aan. De vroege vogels, die ’s middags al op de camping aankwamen, besloten de benen even los te fietsen en de legendarische col ‘Pra Loup’ op te rijden. Legendarisch?, hoor ik u denken. Ja, maar natuurlijk! Hier reed in de Tour de France van  1975 -ik meld het even ten overvloede, want iedereen heeft toen zitten kijken en weet dit nog wel- Bernard Thévenet weg van Eddy Merckx om de gele trui te grijpen en niet meer af te staan. En niet te vergeten het nationale TV-moment van 1980. Toen in volle beklimming Johan van der Velde bijna van z’n fiets viel en met zijn manoeuvre Joop Zoetemelk ten val bracht. Joop was bezig de Tour te winnen (dit lukte uiteindelijk ook, red.), en zorgde met deze val even tot een grote schrik bij de TV-kijkers. Maar goed, ik dwaal af.

Rustig infietsen was er met zo’n col niet echt bij. Al deden de vroege vogels het rustig aan en werd er geen grote strijd geleverd op deze eerste beklimming. ’s Avonds toen de rest van de groep binnen was gekomen, stond het eerste diner op het programma. Een waar feestmaal had onze belgische gastheer voor ons bereid. Drie uitgebreide gangen, het kon niet op. We wisten toen nog niet dat dit elke avond zou gebeuren.

Zondag 4 september      1e etappe

Col de la Cayolle – Col d’Allos   'warm en ijle lucht'

 

Eigenlijk waren deze cols bedoeld om later in de week te fietsen, maar na een democratische stemming werd toch besloten om op de eerste dag er maar meteen een veldslag van te maken. Het ontbijt was nog maar net achter de kiezen of de Col de la Cayolle diende zich aan. En dat is geen kattenpis, mensen. Liefst 27 kilometer klimmen aan een steigingspercentage van gemiddeld 4%, maar met lange stroken in de finale van 7%. Toch bleek boven dat we een goeie groep waren, want ieder kwam boven en bleek de col goed verteerd te hebben. Na een stukje taart in de afdaling gingen sommigen terug naar de camping en ander groepje bekom ook nog de Col d'Allos. Hier kregen we gedurende 17 kilometer te maken met prachtige uitzichten, diepe kloven, mooie bruggetjes maar ook met hitte en ijle lucht. Bovenop bleek niet iedereen meer even fris, maar na een glaasje prik volgde een prachtige afdaling naar de camping.

Maandag 5 september  2e etappe

Col de Pontis – Col Lebraut        'Lac de Serre-Poncon'

 

Deze etappe was voor de één een manier om bij te komen van de rit van gisteren, voor de ander was het weer vol in de beugel om het uiterste van jezelf te vragen. De Col de Pontis, een scherprechter eerste klas! Zeker gezien het steigingspercentage, liefst 9,5% gemiddeld over een lengte van zo'n 6 kilometer. Gecombineerd met wederom flinke hitte was dit zeer pittig. De koersdirecteur had echter ook een optionele route onderlangs uitgestippeld, zodat niet iedereen over deze kuitenbijter heen hoefde. We werden tijdens de klim maar ook onderlangs getracteerd op prachtige uitzichten over het Lac de Serre-Poncon! Vervolgens ging een klein deel van de groep de uitdaging aan om rond het meer van Serre-Poncon te fietsen. Een prachtige tour volgde met aansluitend een mooie finale over golvend terrein terug naar de camping. Tijdens deze terugreis mocht chef-data het hele stuk op kop rijden. Gelukkig beschouwde hij dat als een groot compliment.

Dinsdag 6 september     3e etappe

Col de Vars – Sainte Anne la Condamine             'druk verkeer tegenover een stille klim'

 

Weer een etappe over een legendarische Tour de France col. De Col de Vars was vroeger een van de trainingsbergen van onze Joop Zoetemelk en wij wilden daar niet voor onder doen. De klim zelf is zeer populair bij zowel fietsers als automobilisten en motorrijders. Met de gehele groep reden we hier naartoe om vervolgens ook gezamenlijk boven van een stukje taart te genieten. Iets wat trouwens niet gezegd kon worden van de gastvrouw van dit restaurant. Een dergelijke haaibaai of feeks hadden wij nooit eerder getroffen. Na de afdaling volgde weer een splitsing in de groep. Een deel ging richting camping de anderen op weg naar de  Sainte Anne la Condamine! Hier werd in volledige stilte de beklimming afgewerkt. Met gemiddled 8,5% moesten we ruim zes kilometer klimmen. En onderweg nog uitschieters onder de wielen krijgen van liefst 14%, het was pittig. Tijdens de klim wist onze sterrijder zelfs nog filmpjes van de anderen te maken. Zo wist onze kopman fijntjes aan te stippen hoe goed hij die dag wel was.

Woensdag 7 september               4e etappe

Col Saint Jean (noordzijde) – Col Saint Jean(zuidoost zijde)      'stilte voor de storm?'

 

Deze dag werd een gezellige groepstocht waarbij het adagium 'samen uit samen thuis' volledig opging. De Col Saint Jean moest afgestempeld worden en vervolgens dronken we uitgebreid koffie, liet onze lekke-banden-specialist zien hoe snel je een band verwisseld (binnen drie minuten) en reden we vanaf een andere kant weer de Col Saint Jean op. Dit alles natuurlijk omdat ieder (inclusief de dames) zich spaarde voor de dag van morgen.

Donderdag 8 september              5e etappe

Col de la Bonette            'wolven'

 

Vandaag was het hoog(s)tepunt van onze vakantie. We beklommen het geasfalteerde dak van Frankrijk. Vanuit het plaatsje Jausiers ging het gedurende 23 kilometer omhoog naar het 1585 meter hoger gelegen punt Cime de la Bonette (2802m). En wederom kwam ieder goed boven! Een prestatie van formaat waar alle deelnemers trots op mogen zijn. En boven kreeg menigeen de ervaring van de ijle lucht, want al gauw stond iedereen een beetje te gapen. Al kan dit uiteraard ook vermoeidheid zijn geweest. Gelukkig werden wij tijdens de beklimming niet belaagd door de in dit gebied aanwezige wolven(!), maar dat sommigen het idee hadden dat hun de duivel op de hielen zat was wel duidelijk. Velen probeerden een mooie tijd neer te zetten om later met voldoening op terug te kijken.

Vrijdag 9 september       6e etappe

Col St Jean – Col Fillys  'rustige afsluiting?'

 

Na het geweld van de Bonette maakten we met z'n allen nog een mooie gezamenlijke tocht. De Col Saint Jean was eerder in de week goed bevallen en de koffie op het terras was ook prima. Na deze klim volgde nog een laatste strijd om de bolletjestrui op de flanken van de wat minder bekende Col de Fillys. Aangezien onze kopman deze dag niet mee fietste was er de kans voor de jongens van de tweede rij om ook eens wat punten voor de bergprijs op te strijken. Het was een prachtig schouwspel om de heren bezig te zien in hun verwoede poging om als eerste boven te komen. Als afsluiting van deze week volgde wederom een heerlijk feestmaal in de campingkantine.